de emmer

Ineens wil het niet meer. Lichaam en geest zijn ineens niet meer bij elkaar en ik besta uit twee personen. Ik denk veel te kunnen maar mijn lichaam laat echt andere dingen voelen. Intens lachen lukt niet meer, genieten al evenmin. Ik leef, dat is op dit moment al best een opgave. Enigszins verward breng ik de dagen door. Automatisch het huishouden afwerkend om vervolgens doodmoe op de bank in slaap te vallen. Mijn hoofd loopt over. Het voelt ook echt zo. Alsof het een emmer is die er nog geen drupje bij kan hebben.
Zelfs denken is bij tijd en wijle een olympische sport aan het worden.
Nu moet/mag ik aan mijn fundament gaan werken. WAT WIL IK VANDAAG.
Dus, nadat ik ben opgestaan, gedoucht heb, kind wakker heb gemaakt, een aankleed wedstrijd heb gehouden, samen heb ontbeten, schooltas heb ingepakt, naar school ben gereden, kindje vermanend heb toegesproken, terug ben gereden, vaatwasser uit- en ingepakt heb, was in de droger heb gedaan, was in de wasmachine heb gedaan, was heb opgehangen, was heb opgevouwen, rommel opgeruimd heb, brood afgebakken heb, omgegooide thee opgeruimd heb, website bijgewerkt heb, kan ik (eindelijk) rust vinden om na te gaan denken; wat wil ik vandaan en hoe gaat het eigenlijk met mij.
Op zich simpele vragen maar voor mij op dit moment wel een opgave want automatisch denk ik bij de eerste vraag (wat wil ik vandaag): oh eh..kind moet van school gehaald worden en eind van de middag naar sport, wanneer zal ik het eten eens voorbereiden en oh ja, ergens moet er ook nog stof worden gezogen en ik moet nog naar de weggeefwinkel en iemand heeft een reactie op mp voor mij achtergelaten waarop ik moet reageren.¬†vervolgens loop ik alweer voorbij aan de vraag: “wat wil ik vandaag.”

Steeds doe ik dingen voor anderen en hou ik mij met anderen bezig, mezelf vergetend.

Ook de vraag aan mijzelf: “Hoe gaat het met mij” kan ik beantwoorden met een:¬†…nogal druk dus….
Maar mijn lichaam heeft mij een halt toegeroepen. Tot hier en niet verder.

Terwijl ik een liedje op youtube opzet en de radio uitdoe, probeer ik tot mijzelf te komen en te voelen, slechts te voelen wat er allemaal in mij zit en mij te focussen op de vraag, wat wil ik en zeg eens hoe voel je je vandaag?

Sta eens stil bij jezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *