weekend weg stress

Wat is dat toch met weekendjes weg, vakanties of overige overnachtingen? Het begint met: ” jaaa, daar heb ik zin in!” en naar mate de tijd tot vertrek naderbij komt, wordt het een beetje een paniek toestand om uiteindelijk zo’n 12 uur voor vertrek tot een hoogtepunt te komen in de vorm van hartkloppingen, reminders in de telefoon, briefjes op de deuren en stapels kleding her en der door het huis verspreidt.

Elke vakantie, hoe lang of kort ook, neem ik mij voor om het inpakken de volgende keer relaxed te ondergaan, me niet druk te maken, hakuna matata zeg maar. Maar naar mate ik ouder wordt moet ik toch zeggen dat het inpakken, het organiseren, de thuiszorg van de achterblijvers (lees: de katten en het konijn) een activiteit geworden is welke bijkans tot opnames bij de eerste hulp zou kunnen leiden.

Wat zou het toch zijn dat je niet gewoon je pinpas, schoon ondergoed en een tandenborstel in je tas kunt proppen en just go…. De kleuter is zindelijk dus luiers, spenen, melkpoeder, billendoekjes en al die onzin meer behoren niet meer tot de standaard uitrusting.

Toch ben ik persoonlijk nogal van het, wat als dit en wat als dat… met als gevolg dat ik de hele voorraadkast leegtrek, kleding bij elkaar raap waarvan ik bij voorbaat al weet dat het nooit enig zonlicht of daglicht zal zien, het hele huis ga poetsen, alle wassen ga draaien, alle goten en dergelijke van bleekwater voorzie, het huis volledig inspuit met anti vlooienspul want je weet maar nooit.

wanneer de woning, gedurende dit proces, eruit ziet als een opslagplaats voor een of andere  inbrengwinkel/voedselbank, dan komt er een bepaalde rust over mij en denk ik vaak. what the fuck.. ik laat me niet gek maken en laat direct alles liggen om me te vergrijpen aan een alcoholische versnapering.

Uiteindelijk kom ik toch op de plaats van bestemming aan  met een volgepropte wagen met ergens in het rijdende gebeuren nog iets wat op een kleuter lijkt. Zelf ben ik in dat geval meestal nogal gebroken aangezien de wagen zo vol zit dat ik mijn stoel naar voren heb moeten schuiven zodat er achter mijn stoel ook nog het een en ander gepropt kan worden. Met 1.80 meter lengte kan ik melden dat kniecontact met het dashboard gedurende een rit van circa 1 uur al best irritatie en stijfheid veroorzaakt.

Alsof ik bezig ben met een volledige verhuizing kom ik uitgeput aan op de plaats van bestemming waar ik als eerste en enige taak voor ogen heb, het uitpakken van de wagen; mijzelf en kleuter bevrijden uit de benarde positie. 2 liter vocht in de vorm van zweet en een groot aantal aan kratjes, zakken, boodschappentassen verder kan ik dan eindelijk gaan genieten van mijn vakantie, weekend weg of andere overnachtingsvorm om mij wederom mentaal voor te bereiden op een zelfde beleving voor de terugreis…wat vanzelfsprekend ook weer de nodige stress gedurende het oh zo ontspannende weekend en zo oplevert..

Gepubliceerd door

Karbunkel

46 jarig, golfslagbad qua emoties, redelijk retarded, echter daar is medicatie voor welke dan ook grif wordt ingenomen. medewerkster, moeder, vriendin, the full package zeg maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *