een jongetje van bijna 7

Er is een kind overleden, zomaar plotseling out of the blue. Een ongeluk met een slee… iets met sneeuw en water.
Een kind van bijna 7.. een jongetje…. een neefje van kennissen van ons. Het grijpt me aan. Ik zie de gezichten, de berichten, de tranen, voel het verschrikkelijk, afschuwelijke, niet voor te stellen verdriet… een kind.,.. onschuldig aan het spelen in de eerste sneeuw van 2015…. een jongetje van bijna 7… ik voel verdriet een verscheurend verdriet in mij…en ik kende het kind.. het jongetje van bijna 7 niet.. maar toch.. er zijn nu mensen die hun kind… hun jongetje voor altijd moeten missen… omdat hij ging sleeën in de sneeuw….Het is niet voor te stellen… het is niet te bevatten.. het is niet te begrijpen… hij was aan het spelen.. en een paar uur later… is ie gewoon dood… … het is zo ontzettend onrechtvaardig, zo ontzettend oneerlijk, zo ongelofelijk tragisch.. het doet mij al zo’n pijn… laat staan de ouders van dit jongetje…van bijna 7…. ze zullen gebroken zijn… hun leven zal nooit meer hetzelfde worden…het gemis zal nooit over gaan het zal hen voor de rest van hun leven achtervolgen… een lach zal nooit meer een oprechte hartelijke lach worden … omdat ze hun jongetje van bijna 7 moeten missen…
het moet verschrikkelijk zijn om je kind te moeten begraven…
een jongetje van bijna 7 dat ging sleeën in de sneeuw

Gepubliceerd door

Karbunkel

46 jarig, golfslagbad qua emoties, redelijk retarded, echter daar is medicatie voor welke dan ook grif wordt ingenomen. medewerkster, moeder, vriendin, the full package zeg maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *