Vrije poep sessie

We schrijven een lekkere nazomerse dag in oktober (spreken we dan overigens nog over nazomer….#dtv?) De kleuter luidt het begin van het weekend in met een “late” film (lees: tot 20.00 uur). De daaropvolgende zaterdag is hij rond half 10 weer fris en vrolijk en staat naast het bed  met speelgoed dat met name agrarisch gerelateerd is. Kortom een goed begin van het weekend. Wanneer de kleuter merkt dat vader en moeder nog niet te porren zijn voor enig agrarisch gebeuren, neemt hij de tablet tot zich.

De tablet, ook zoiets. Aan één kant een uitkomst, aan de andere kant een crime. Hele uren kan de kleuter zich hiermee vermaken. Is dat opvoedkundig nog verantwoord? Soms kan het heel prettig zijn kan ik melden. Vandaag echter had ik een: kom-ga-jij-eens-even-buiten-spelen- dag.

De kleuter had dit type dag niet.

Nadat de wekelijkse boodschappen door ondergetekende gehaald waren besloten we met de overige gezinsleden nog even een bezoek te brengen aan een speeltuin. Terwijl ik samen met de kleuter gedropt werd in een groene wijk van het prachtige Groningen bij een mooie en goed verzorgde speeltuin, zou mijn partner de auto van brandstof voorzien.

So far so good. Normaliter ben ik een type moeder die een hele tas aan snoetendoekjes, plastic tasjes, gifpennen, pleisters, jodium en dergelijke, meesleep. Nu dacht ik, die tas blijft even lekker in de auto. Foute inschatting…. Na circa een kwartier geklauter, zand geschep, geglij en dergelijke, zie ik het mini mensje wat ongemakkelijk heen en weer lopen met de kleine beentjes wat gekruist…waarop een enigszins luid: “Mama ik moet poepen…”. volgt. Volkomen zonder gene, alsof ie zegt; mama mag ik een broodje…mama ik heb zin in patat.

Paniek maakt zich van mij meester. Ik heb geen tas bij me. We zijn in de “vrije natuur’ in een mooie groene wijk van Groningen. Wat te doen? Is in de bosjes poepen a-sociaal, kan ik zomaar naar een woning toegaan?  Het eerste dat me te binnen schiet is; ophouden, knijp de boel maar af, pappa komt zo weer. Dit houdt het mini mannetje wel 1 minuut vol. Als ie moet, dan moet ie…

in mijn hoofd maak ik snel een calculatie van de afstand welke wij naar opa en oma zouden moeten lopen aangezien zij ook woonachtig zijn in de mooie groene wijk van Groningen. Uiteindelijk besluit ik voor deze optie te gaan en we beginnnen te lopen. Het is nog best een eind en de keutels kloppen op de deur, zo te zeggen….

Wanneer we net uit de speeltuin vertrekken, valt mijn oog op een veldje dat omzoomd is door struikgewas. Maar met name wordt mijn aandacht getrokken naar een bord dat hierbij in de grond hoog boven het gras en de struiken uitsteekt. Het is een honden uitlaat veld, overigens geheel verlaten. Ik voel een plan B aankomen en, als ik het mag zeggen, een best goed plan B. Waar een hond mag poepen, mag mijn mini man ook zeker wel poepen.

Op dat moment gaat door mijn hoofd dat ik geen doekjes of iets van schoonmaakgerei bij mij heb welke gedachten gevolgd worden door het gegeven dat de samenstelling van de keutels van de laatste dagen een dermate consistentie hadden dat ik er min of meer vanuit kan gaan dat dit een ‘schone’ poepsessie zal gaan worden. Hierop besluit ik het kind uit zijn lijden te verlossen en geef hem the thumbs up. Er mag gepoept worden in de ‘vrije natuur’. Klein mens als hij is snapt hij het gegeven ‘poepen zonder toilet’ nog niet helemaal en blijft gewoon rechtop staan met zijn broek op zijn schoenen. Ik duw hem in een ietwat ongemakkelijke poephouding. Hij kreunt een beetje en na een seconde of 25 ruik ik dat deze poepsessie een geslaagde missie is.

Het mini mannetje klinkt opgelucht als hij mij meldt dat ie klaar is.  Dan begint de uitdaging. Helaas is de poep niet van dermate structuur dat deze zijn achterwerk zonder veel sporen heeft verlaten… helaas.. het heeft de dichtheid van kwark en de hoeveelheid van een flinke bloemkool. Zeg maar gerust een behoorlijk fikse bloemkool. Eveneens tot mijn groot ongenoegen is het geen lekkere stevige keutel. Verre daarvan eigenlijk. De billen zitten helemaal onder. Dan maar met een blaadje of gras schoonmaken, we zijn tenslotte in de vrije natuur aan het poepen. Wederom ergernis. Er bevinden zich geen grote bomen rond dit mooie poepveld, enkel struiken en gras en hier en daar een boom in aanplant. Niks mooie kastanjebomen, niks mooie eiken. Ik mag het doen met een klein kut struikje waarvan de bladeren niet groter zijn dan mijn pink. Ik doe een poging om met het minimale blaadje de billen enigszins te reinigen wat uiteraard een schromelijk mislukte activiteit wordt. Uiteindelijk maan ik het mini  mannetje maar tot het omhoog trekken van de mini boxershort waarop volgend ik tot de conclusie kom dat hij echt zindelijk is, want ineens is poep vies…

Hij loopt op zijn tenen wijdbeens en tergend traag. Het wildpoepen is niet zijn ding. Zo trots als hij reageert wanneer hij wel twee keutels in de wc pot heeft laten vallen, zo ellendig ziet hij er nu uit met zijn vieze boxershort, gras dat uit zijn billen “groeit” en omringt door een doordringende ontlasting geur.

Gelukkig komt papa ons alweer halen en wordt ons een lange wandeling naar opa en oma bespaard alwaar het mini mensje zijn vieze mini boxer uit mag trekken en schone billen kan krijgen. Hij is opgelucht en ik ook.

Gepubliceerd door

Karbunkel

46 jarig, golfslagbad qua emoties, redelijk retarded, echter daar is medicatie voor welke dan ook grif wordt ingenomen. medewerkster, moeder, vriendin, the full package zeg maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *