zelfkwelling to the max

In gedachten ga ik even terug naar de tijd dat ik jonger, wilder, cooler, ondernemender, impulsiever en achterlijker was dan dat ik nu hoop te zijn.

Het was een best prettige vakantie ergens in het Middelandse zee gebied waar ik een inheemse soort trof welke mij, na middernacht, mee wenste te nemen op zijn oh zo coole motor. Lef als ik had, deed ik dit uiteraard… Nadat wij enkele kilometers de bergen ingereden waren, alwaar ik mij toch enigszins af begon te vragen of dit nou wel zo’n heel strak plan was, zette de Griekse man de motor stil en was het de bedoeling om ergens heel intiem in de bergen te gaan zoenen. Mijn intentie was om met elegante zwaai van de motor af te stappen, ware het niet dat de motor over een nogal hete uitlaat beschikte waar ondergetekende dus redelijk ernstig aan vast bleef “plakken” met een fikse brandwond als gevolg. Stoïcijns bleef ik staan, liet ik niks blijken, verbeet de pijn en zoende er lustig op los met in het achterhoofd mijzelf ernstig voorhoudende om de volgende keer bij het afstappen, de elegante zwaai via de andere kant te laten lopen.

We kwamen gelukkig de berg weer af en eindigden de nachtelijke motortoertocht door de middellandse zee bergen ergens op het strand. Oh wat een romantiek, en oh wat een pijn toen bleek dat de motor in kwestie over een dubbele uitlaat beschikte. Aan beide kanten op mijn benen had ik dus een behoorlijke brandwond waar ik trouwens nog jaren daarna de tekenen van heb mogen bewonderen.

Natuurlijk zag de vakantieliefde de volgende dag dat ik nogal rode plekken op mijn kuiten had en vroeg of het wellicht van zijn uitlaat kwam. Destijds heb ik gereageerd door te kijken of ik de uiterst pijnlijke plekken voor het eerst zag en geen idee had hoe die daar “ineens” zaten.

Nu zo’n kwart eeuw verder kan ik mij toch niet meer voorstellen dat ik zo ongelofelijk achterlijk zou reageren. What was I thinking? Wat een zelf kwelling voor een of andere Griekse god die je van je leven never nooit niet weer ziet.

Maar een mooie herinnering blijft het wel.

 

Gepubliceerd door

Karbunkel

46 jarig, golfslagbad qua emoties, redelijk retarded, echter daar is medicatie voor welke dan ook grif wordt ingenomen. medewerkster, moeder, vriendin, the full package zeg maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *